Attention-deficit/hyperactivity disorder is een aandoening waarbij degene, die het heeft, last heeft van de dingen die al in de naam te horen zijn. Bij deze aandoening kunnen kinderen (en volwassenen) onoplettend, hyperactief of impulsief zijn en aanzienlijke problemen in hun leven ervaren. Sommige mensen met ADHD hebben alleen problemen met onoplettendheid. Anderen worstelen alleen met hyperactiviteit en sommige hebben ook problemen met beide.

ADHD is een aandoening, die meestal in de kindertijd wordt gediagnosticeerd. Als je een ouder bent en bezorgd bent dat jouw kind mogelijk ADHD heeft, zijn hier een paar dingen die je moet overwegen en we geven je ook wat informatie over hoe je de juiste hulp kunt zoeken.

Om in de kindertijd te kunnen worden gediagnosticeerd, moet er vóór de leeftijd van zeven jaar symptomen van onoplettendheid of hyperactiviteit voorkomen. Ook moet er op een andere locatie dan behalve thuis symptomen optreden; meestal is dit op school omdat het kind hier veel tijd doorbrengt. Als je bang bent dat je kind ADHD heeft, raad ik je aan om onmiddellijk hulp te zoeken. Hier zijn enkele ideeën voor het verkrijgen van toegang tot bronnen voor het diagnosticeren van het probleem en het vinden van een geschikte behandeling.

Als je kind op school zit, kun je een evaluatie bij de schoolpsycholoog vragen. Ik raad je ook aan om met de docent te praten en deze te vragen om aantekeningen te maken en over zorgen te praten. Als er een counselor op school aanwezig is, kun je natuurlijk ook overwegen om die om hulp te vragen.

Buiten school zijn er ook middelen. Praat met je kinderarts over je zorgen. Of maak een afspraak voor je kind bij een psychiater en dan bij voorkeur bij iemand die is gespecialiseerd in kinderen. Zowel een kinderarts als een psychiater kunnen geneesmiddelen voor ADHD voorschrijven, hoewel sommige kinderartsen dit wel gemakkelijker doen dan anderen.

Mogelijk word je ook gevraagd om een aantal vragenlijsten in te vullen om een arts te helpen om ADHD te kunnen diagnosticeren. Deze bestaan uit schriftelijke vragen die moeten worden beantwoord door een ouder en een andere volwassene die het kind in een omgeving buiten het huis heeft meegemaakt (dit kan bijvoorbeeld de leraar zijn).

Deze vragen zijn erg nuttig voor het diagnosticeren van ADHD en zorgen voor objectiviteit bij de evaluatie omdat ze namelijk uit twee verschillende richtingen gegevens verzamelen. Omdat gedragingen zoals onoplettendheid, hyperactiviteit en impulsiviteit om verschillende redenen kunnen voorkomen, helpen de vragenlijsten ook om andere aandoeningen en problemen uit te sluiten.

Ten slotte raad ik je aan om, als je je zorgen maakt over je kind, hulp te zoeken bij het diagnosticeren van deze aandoening. Als ouder ken je je kind het beste en daarom ben je als ouder zo belangrijk bij de diagnose. ADHD maakt het erg moeilijk voor kinderen om, vooral op school, zich te kunnen ontwikkelen. Dus als ADHD op jonge leeftijd wordt vastgesteld, zal dat zeker een verschil maken.

Psychologen dienstverlening Maastricht

https://www.depsycholoog.nl/maastricht/